minsan, ayaw ko nang mag-isip, ayaw nang kumatha
minsan, nais ko nang biglang mawalang parang bula
ang panahon ng kwarantina'y nakakatulala
animo'y digmaang ang patay ay kabi-kabila
nais ko nang matulog kahit labinglimang taon
at gigising lang sa ikalabing-anim na taon
maglalakbay doon sa malayo, maglilimayon
magmumulat na lang ng mata sa ibang panahon
ah, depresyon na ba itong aking nararamdaman
ay, di pa tapos ang laban, di ba? walang ayawan!
nagsusulat pa rin ako't nagsisilbi sa bayan
patuloy ang pagkatha't kumakatha sa kawalan
hungkag ba ang buhay sa panahon ng kwarantina?
buhay ba sa mundo'y anong esensya, ang halaga?
marahil kailangan ko itong itulog muna
at baka bukas masalubong ang bagong umaga
- gregbituinjr.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Tulampati sa ikasampung anibersaryo ng CEED
TULAMPATI SA IKASAMPUNG ANIBERSARYO NG CEED taasnoong pagpupugay sa CEED pagkat kalikasa'y di nabulid sa pagkasira, inyong hinatid...
-
SA UNANG ARAW NG HULYO unang araw ng Hulyo, kaygandang ngiti'y bumungad kaya saya'y nadama sa umagang bumukadkad pampasigla upang ga... -
ANG MGA NALILIRIP iniisip ko pa ring kumatha ng nobelang tatatak sa madla inspirasyon ang danas ng dukha upang sa hirap ay makalaya nagsasal... -
ANAK NI PACMAN, MULING LALABAN katukayo pala ni Pacman ang boxer na anak na nagngangalang Emmanuel Joseph "Eman" Bacosa na muling...
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento